Hoe laat is 't ? - Nog 20 seconden.
Nee, de echte tijd.
Half vijf.
We zijn weer te laat. Geef me een nuttige tip.
Als hij 'n rechtse geeft, laat hij links zakken.
Begin maar met wedden. - Weet u dat zeker, oom ?
Die grote gaat neer. Wie denkt van niet ?
Kom maar op.
Kom mee.
Daar gaat m'n juridische loopbaan. - Niemand heeft je gezien.
Mijn excuses dat ik zo laat ben.
Professor Lytton is er al.
Sorry dat ik zo laat ben.
Mijn excuses. Neemt u plaats.
Dames en heren, ik werd onverwacht opgehouden...
tijdens het werven van fondsen.
Jonas, we gaan beginnen.
De aarde, 220 miljoen jaar geleden.
De aarde 1 00 miljoen jaar later.
We zien hier de Atlantische Oceaan en India, het eerst losse continent.
40 miljoen jaar geleden. Australië is los van Antarctica.
In deze tijd bestaan er al geen dinosaurussen meer.
Als we de westkust van Europa en Afrika zullen onderzoeken...
en de oostkust van de Amerika's...
zullen we zien dat ze geologisch gezien precies in elkaar passen.
Dat kost veel geld, en pure wetenschap roept weinig enthousiasme op.
Jonas en ik gaan iets doen aan die situatie.
Bijna overal zijn er botten gevonden van de lystrosaurus.
Op ieder continent.
De kiwi, alleen in Nieuw-Zeeland gevonden.
Dat is Darwinisme. - Schandalig.
Sir, ik begreep al binnen tien minuten...
dat Darwin 'n diepe waarheid had ontdekt.
U heeft er tien jaar voor gehad, maar u ontkent liever alles.
Waarom is de dinosaurus uitgestorven ? Omdat hij van de ark geweerd werd ?
Hoe is volgens u de Stille Zuidzee ontstaan ?
Is die holte soms ontstaan doordat de maan van de aarde losraakte ?
Beseft u wel dat dat krankzinnig is ?
De evolutie is niet de vijand van het godsgeloof...
het is de essentie van het godsgeloof.
Het is daarom een heilige daad om de wetenschap te financieren
Het is even gezegend als hulp aan de armen en behoeftigen. Dank u.
We hebben gelukkig 300 dollar van dat gevecht.
Een goede theorie, Sir. - Pardon...
Professor Lytton, ik ben Alice Hastings.
Wilt u vanavond met me dineren ?
Ik heb 'n financieel voorstel. - Graag, in dat geval.
Het Excelsior om zeven uur ? - Uitstekend.
Wilt u liever op de deur uitkijken ? - Nee hoor, dank u.
De kaart, meneer.
Neem me niet kwalijk, maar u doet alsof u gezocht wordt.
En niet in positieve zin. - Dat kan veranderen.
Bekijkt u dit eens.
Een logboek. - Van kapitein Cook.
De eerste expeditie naar Nieuw-Zeeland.
Gekocht op een veiling ?
Hoe komt u er dan aan ? - Het lag bij de papieren van m'n man.
Is uw man... - Dood ?
Wel als het aan mijn advocaten ligt. Die willen hem dood laten verklaren.
Er komt een dag dat advocaten totaal overbodig zijn.
Laten we 't hopen.
Casper, mijn man, is al zeven jaar vermist.
U denkt dat hij nog leeft. - Dat weet ik.
En ik wil dat u hem zoekt. - Ik ben geen speurder, hoor.
Waarom is dit in code ? - Daarom kom ik bij u.
Ik begrijp 't niet.
U bent met Darwin mee geweest. En daarna ?
Ik heb in Frankrijk de Saknussemm-theorie bestudeerd.
Dat het water in sommige meren door een kolk omhoog wordt gestuwd.
Ik probeer nu geld te werven voor 'n expeditie naar Krakatau.
Dat is behoorlijk zwaar, hoorde ik. Fondsen werven.
Soms zelfs pijnlijk.
Bent u in Nieuw-Zeeland geweest ? - Schapen interesseren me niet.
Had uw man interesse in 't Darwinisme ? - Niet dat ik weet.
Natuurlijke historie ?
Schapen ?
Waarom... - Waarom hij wegging ?
Pardon, dat zijn mijn zaken niet.
Als u dat document ontcijfert, praten we verder.
Tocht het hier nog steeds ?
Je kijkt net zo bezorgd als wanneer je je grieperig voelt.
Mag ik misschien iets zeggen ? - Ik weet het.
Hij vraagt erom. - Hun minachting stimuleert hem.
Dat is voor jullie allebei niet gezond.
Ik weet wat hij voor je betekent, maar moet hij je zo meeslepen ?
Je bent afgestudeerd aan Harvard, maar je werkt nu als zijn hulpje.
Dag, Helen. Hoe gaat het ?
Ik wil Jonas even lenen, als het mag.
Drie schildpadden...
kauwden daar gestaag, vragend onnodig materiaal.
Het raakt kant noch wal.
Moment.
Ik neem de eerste letter van het eerste woord...
de tweede van het tweede woord, enzovoort.
Dan krijg ik...
Tauranga. - Of de code is anders.
Tauranga is een vulkaan bij de kust van Nieuw-Zeeland.
Ik wist dat jij me zou helpen.
Daarom is hij bij haar weggegaan.
Ik kan u niet volgen.
Er bestaat een Maori-legende over een vulkaan met grotten vol goud.
Ze is toch al rijk ? - Ja, ze is een Carnegie.
En toch moet u haar man zoeken.
Tegen elke prijs, en zo snel mogelijk.
Zou hij het gevonden hebben ?
De doorgang naar het middelpunt der aarde.
Dit is een unieke kans...
om te ontdekken hoe onze planeet ontstaan is.
Beseft u wel dat u dan mijn bruiloft mist ?
Niet als je het uitstelt.
Ik krijg met vreemdelingen te maken, en ik ben niet goed in mijn talen.
Nieuw-Zeeland ? Komen daar geen aardbevingen voor ?
Af en toe maar.
Onverwachte reizen zijn als danslessen van God.
Alles in dienst van de kennis.
Als je later terugkijkt op je leven...
heb je spijt van de dingen die je niet gedaan hebt.
Dit wordt 'n buitengewone ervaring.
Ervaring is een ander woord voor stommiteiten.
Ik weet al wat Helen zegt.
Waar gaat hij in ? Een mijn ?
Jij wordt al duizelig onder aan een ladder.
Dat is overdreven.
Je vergooit je kans op een juridische loopbaan.
Het duurt hooguit een paar maanden.
Ik moet zeker op je wachten ? - Ik snap het als je me niet meer wil.
Toch gaat je oom voor. Denk toch eens aan jezelf.
Ik denk aan mezelf.
Je bent zeker bang om te trouwen.
Helemaal niet.
Ik hield meteen van je. En ik hou nog steeds van je, maar...
Maar wat ?
Ik heb nog nooit 'n verre reis gemaakt.
Waarom moet dat zo nodig ? - Waarom dat nodig is ?
Omdat ik overal bang voor ben.
Voor tocht, bacillen, hoogte en... - Insecten ?
Het wordt hoog tijd dat ik die ongegronde angsten overwin.
Het is niet jouw schuld.
Je was al jong een wees. Dat veroorzaakt die angst.
Niet bij iedereen. Maar het kwaad is al geschied.
Denk je dat je oom jou moed kan bijbrengen ?
Hij kan 't proberen. - Hij is een dwaas.
Zie maar wat je doet.
Schiet op, Jonas.
Schrijf alles op wat er gebeurt.
Wil je dat voor me doen ?
Sterker nog, ik zal elke notitie aan jou richten.
Alsof je me brieven schrijft. - Precies.
Brieven die ik mogelijk nooit zal lezen.
Sorry, ik ben doodserieus
Vergeef je 't me ?
Liefste Helen.
Wat een immens en schitterend land. Toch wonen bijna nergens mensen.
Dat toont aan dat de mens van de chimpansee afstamt, zegt m'n oom.
Hij herleest Darwin en heeft nergens oog voor.
Helen, ik mis je vreselijk.
Lieve Helen.
Samuel Johnson had gelijk: een boot is net 'n gevangenis die zinken kan.
Je angsten onder ogen zien is best zinvol.
Maar angst voor ziektes bestrijd je niet door ziek te worden.
Als God het wil, zijn we morgen in Auckland.
Sorry, ik vroeg er drie.
Niet omkijken, maar we worden gevolgd.
Dat dacht ik ook al.
Hoeveel krijgt u van me ? - 25 pond.
We zijn kogels vergeten. - Die kan ik wel regelen.
Heel goedkoop, prima kwaliteit.
Hoe duur ? - Hoeveel wilt u er ?
Staan blijven, dief.
Pak aan, Johnny.
McNiff, ik ben het. Johnny Alcott.
Wegwezen.
Loopt u mee, heren ?
Ik heet McNiff.
Theodore Lytton, en m'n neef Jonas.
Waar gaat u naartoe ? - Naar Tauranga.
Dan heeft u 'n boot nodig. Die kan ik regelen.
Heel vriendelijk. En ik wil u belonen voor uw hulp.
Dat raad ik u aan, ja. Anders overleeft u de reis niet.
Vooral met die Maori-jongen als hulp.
Als de Maori's hem zien, eisen ze hem onmiddellijk op.
Ik kan u niet volgen.
Het is oorlog.
Een opstand van de Maori's.
We hebben hun land gestolen en ze willen het terug.
En met 'we' bedoel ik u.
Het doel van onze reis is zuiver wetenschappelijk.
Dat was misschien zo, professor.
Maar nu niet meer.
U wilt mee op onze expeditie.
U heeft me nodig. Meer dan u denkt.
Op het noordelijke eiland wonen de Huaka's.
Te Mahua is hun leider.
De aartsengel Gabriël heeft Te Mahua bezocht.
Hij moest zijn enig kind doden omdat de Maori's verstrooid leefden.
Zijn volgelingen doden nu alle Europeanen en eten ze op.
Ik was al bang dat u nergens van opkeek.
Ze denken dat ze onoverwinnelijk zijn door dat mensenvlees dat ze eten.
Met magische woorden houden ze zelfs kogels tegen.
Ik peins er niet over. Het is veel gevaarlijker dan ik dacht.
Ik zeg dit met tegenzin, maar ik financier de expeditie.
Ik wil met u mee.
Had dat dan in Boston gezegd. - Ik wist hoe u zou reageren.
We moeten gaan.
U weet dat het ontzettend zwaar wordt ? En we kunnen u niet ontzien.
Ik kan 't u niet uit uw hoofd praten ? - Nooit.
We halen u morgen om zeven uur op bij uw hotel. Wees op tijd.
Wie is die man ? En wat zit er in die kisten ?
Geen flauw idee.
Wie is die vrouw ? - Alice Hastings.
Ze zoekt haar man.
Hij is verdwenen bij Tauranga.
Dat verbaast me niets. Ze moet 't zelf weten.
Rustig, jongens.
Staan blijven.
Wat is er ? - Soldaten.
Blijf staan.
Pak aan.
Wat doe je ?
Bukken.
Kom mee, knul. Straks komt het leger achter ons aan.
We gaan te voet verder.
Soldaten lopen niet graag.
Had me verteld van die wapens.
Ik wist hoe u zou reageren.
Liefste Helen. Als de hele wereld uit mensen zoals ik zou bestaan...
dan zou er geen wreedheid of oorlog bestaan.
Maar verder zou er ook weinig gebeuren.
Schitterend.
De inheemsen noemen het Whakatena. Het meer is bodemloos, zeggen ze.
Is het bergwater ?
Ze zeggen dat er 'n woest monster in het meer leeft die een fil-fil maakt.
Wat is dat ? - Een waterhoos.
Een draaikolk. De kolk van Saknussemm.
Volgens zijn theorie wordt het water soms omhoog gezogen.
Een soort omgekeerde spuit. Onzin natuurlijk.
Natuurlijk.
Ze zijn niet blij met mij.
Dat is zwak uitgedrukt.
Heeft het met m'n man te maken ? - Nee, omdat u een vrouw bent.
Het brengt ongeluk om 'n vrouw te zien voor een gevecht.
Wat voor gevecht ? - Met het leger.
Ze zijn al gesignaleerd. - Volgen ze ons ?
Waarschijnlijk.
Waar gaan we heen ? - Naar hun opperhoofd.
Te Mahua ? De kannibalenkoning.
Ik raad jullie aan om je hoofd lager te houden dan het zijne.
Anders ondermijn je z'n gezag.
Wat gebeurt er ?
Wacht 's even. Ze hoort bij ons.
Blijf erbuiten.
Laat me los.
Normale procedure.
Wees maar niet bang.
Casper Hastings is moedig, koppig en sterk, zegt hij.
Hij was met twee mannen op zoek naar goud.
Waar ?
De grotten van de Tauranga. En is haar man teruggekeerd ?
Hij is op de onderaardse monsters gestuit.
Wat voor monsters ? - Dat willen ze niet zeggen.
We zijn eerlijk gezegd op een slecht moment gekomen.
Wat doen ze nu ?
Dit is een zuiveringsritueel voor de krijgers...
die Mrs. Hastings hebben gezien.
En daarna ?
Traditiegetrouw kunnen ze haar gaan opeten.
Dan breken we nu met die traditie. - Natuurlijk.
Wat verzwijg je ? - Niets.
We moeten hier snel weg.
Niet zonder Mrs. Hastings. - Dat is uw probleem.
Ze is niet mijn verantwoordelijkheid. - Wel de mijne.
Wat wilt u ? - Het is heel eenvoudig, majesteit.
Ik wil dat u haar vrijlaat. - Is ze uw vrouw ?
Wat maakt het u dan uit ? - Ik heb een idee.
Ik daag u uit voor dat spelletje, ik weet niet hoe 't heet.
U wilt Mu Torere spelen tegen Te Mahua ?
Als ik win, laat u haar gaan. Als ik verlies, eet u mij op.
Te Mahua is nog nooit verslagen met Mu Torere.
Daarom speelt u het zeker vaak. Wat zegt u ervan ?
Een man is minder smakelijk.
Ik eet jullie allebei op.
U moet deze man dankbaar zijn. Hij waagt zijn leven voor u.
Twee van de drie ?
Die verhalen over kannibalisme zijn vast zwaar overdreven. Geef 't maar toe.
U neemt ons ertussen.
Dit is niet ons gevecht. We gaan ervandoor.
Ik ben blij dat u er was.
Ik ben u dankbaar. Het was erg moedig.
Moed is feitelijk een tekort aan voorstellingsvermogen.
Nietwaar, Jonas ?
Als u het zegt, oom.
Is dit uw boot ?
Min of meer.
In zekere zin is het mijn boot.
Hoe krijgen we al ons materieel beneden ?
Met mijn zwaartekrachtsmachine.
Zo'n 1 200 meter.
Ik weet wat je denkt. Hoe komen we weer omhoog ?
Omlaag is al lastig. - Het is kinderspel.
Gaat u dit lukken ? - Ik ben 'n bedreven bergbeklimmer.
Stap twee: zoek de volgende kloof en herhaal stap een.
Lieve Helen. Hoe vaak kan je iets betekenen in het leven ?
Ik ben nu een van de vele grotverkenners.
We zijn in etappes drie kilometer afgedaald.
We hebben Ruhmkorff-lampen mee. Die branden niet op methaangas.
De temperatuur is opgelopen tot 60 graden.
Heter dan de woestijn.
Volgens de natuurwetten had het hier al 1 600 graden moeten zijn.
We hebben dus eigenlijk nog geluk.
Waarom voel ik dat dan niet zo ?
Volgens mij heeft uw neef heimwee.
Volgens mij vindt hij het geweldig.
U heeft zeker geen kinderen ? - Nooit tijd voor gehad. En u ?
Wat denkt u ? Zou ik dan mijn leven wagen ?
Dat is waar. Maar zo dacht uw man niet over u.
Hij was vast jaloers op uw rijkdom. - Dat heeft ie nooit gezegd.
Dat spreekt voor zich.
Hij kwam als een kind in opstand tegen de weelde.
U heeft 't idee dat u hem hiertoe heeft aangezet.
Daarom riskeert u nu uw leven.
U bent uitermate direct. - Dat hoor ik wel vaker.
Ik hou van mijn man, hoor.
Natuurlijk, mijn excuses dat ik zo direct was.
Ik wilde u niet beledigen.
We bevinden ons in de oersfeer. Metalen werden hier sterk verhit.
Rustig aan daarmee. Onze halve rantsoen is al op.
Volgens mijn oom zijn hier genoeg onderaardse bronnen.
Hoe is ze ? Dat liefje van je.
Ze wilde niet dat je wegging, hé ?
En nu denk je dat ze misschien wel gelijk had.
Ik probeer juist niet na te denken.
Erg verstandig, als het lukt.
Hoe zit het met u ? Laat u geen geliefden achter ?
Alleen een vrouw in Sydney, maar ik kan niet terug naar haar.
Waarom niet ? - Ik heb haar man vermoord.
Begrijp je wel ?
Zal ik je een goeie raad geven ?
Als je met 'n getrouwde vrouw slaapt, leg je een kussen onder haar...
en een revolver onder het kussen.
Ik zal het onthouden.
Liefste Helen. We zitten al 2000 meter dieper dan de mijnen in Bohemen.
Dat was de diepste plek door 'n mens betreden.
De hitte neemt toe en ons water raakt op.
De Saknussemm-kolk zuigt zeker alles weg.
Dank u. Ik hou van bazen die op tijd betalen.
Hier is met 'n pikhouweel geslagen.
Mijn man. - Dat is mogelijk.
Rest ons nog een vraag:
Welke kant is hij op ?
Daarheen.
Schitterend.
Wat heeft u gevonden ? - Een trilobiet.
We bevinden ons in het late Siluur.
We zitten onder de zee.
Net als de mijnen bij Newcastle, maar dan veel dieper.
Wat is er ?
Een mijnwerkerslamp, dat was 't althans.
Hij had geen elektrische lantaarns.
Denk niet meteen het ergste.
Ik heb iets gevonden. - Is dat water ?
Het is olieachtig.
Dat komt door de druk van het gesteente.
Het is petroleum. - Wat is petroleum ?
Rennen.
Opschieten.
Ik stop wel met roken.
Maakt weinig uit. Ik weet niet wat voor gasmengsel het is...
maar mogelijk is hier te weinig zuurstof.
Ach, die niet waagt, die niet wint.
Het hoeft uw man niet te zijn. Hij was hier met twee anderen.
De Maori's zijn hier ook geweest.
Dat is waar. Bij 'n explosie hadden er drie lijken gelegen.
Tenzij er twee weggevaagd zijn door de knal.
Haar man kan 't overleefd hebben, net als wij.
Dat is waar. Er zijn geen bewijzen van het tegendeel.
Zijn we zover ? Dan gaan we verder.
Kijk niet zo verbolgen.
U kunt wel wat subtieler zijn. - Hij wist dat ie geen kans had.
En wij dan ? - Wij zijn wetenschappers.
Wij zijn overal op voorbereid.
U misschien. Echt, u bent soms behoorlijk harteloos.
Ruwe bolster, blanke pit.
Stel dat daar methaan is. - Dat weten we niet.
We zijn dus niet voorbereid. - Sommige gedachten moet je negeren.
Goed dan. Prima.
Kom terug.
Wacht op de anderen.
Goddank.
Je bloedt. Kom hier.
Jullie geroep kwam van heel dichtbij.
Die wand was parabolisch.
In het midden werden alle geluiden versterkt.
Ga zitten, knul.
Laat 's zien.
Hij hoort tot de Eurypterida.
In het late Siluur namen de geleedpotigen de overhand.
Maar deze soort is uniek.
Deze ontwikkelingsvorm heeft zich aangepast aan de hitte en 't duister.
Ik luister even niet. Ik moet uw neef verzorgen.
Natuurlijk, sorry.
Neem jij maar. Je ziet er zwak uit.
U ook.
We voelen ons allemaal niet best, als ik het mag zeggen.
Er is nog voor een persoon.
Ik hoef niet, dank je.
Stelletje martelaren.
We hebben dit nog.
Gin.
Honderd procent.
Hier redden we 't wel mee.
We zullen binnen een dag water vinden.
Zegt u dat onder invloed van de gin ?
Zo erg is 't nog niet.
Lieve Helen. We zitten al 36 uur zonder water.
De drank lest de dorst, maar droogt ons uit.
Jonas, kijk uit.
We moeten nu beslissen.
We gaan door, of we proberen dezelfde weg terug te gaan.
Als we nu teruggaan, hebben we net genoeg drinken om het te halen.
Wie van jullie wil terug ?
Dat is dan geregeld. Kom op.
Waar zit je ?
Nou is hij weer weg. - Professor ?
Waar ben je ? - Hier.
Wat is er ?
Hoort u dat ?
Geef je mes.
Water. Het koelt vanzelf wel af.
Ik haal een veldfles.
Rennen.
Kom hier.
Gaat het ? - Jawel. Dank u, Mrs. Hastings.
U heeft mijn leven gered. - Dan staan we nu quitte.
Ik ben u echt dankbaar.
Wat is er ? Waar kijkt u naar ?
Naar uw haar.
Het beweegt.
Door de wind.
Waar zijn we ? - We zijn terug.
We zijn weer boven. Hoe kan dat nou ?
We zijn loodrecht afgedaald en toen rechtuit gegaan.
We zitten ongeveer hier.
En de lucht dan ?
Dat is de lucht niet.
Dat is geen zon- of maanlicht.
Dit is een soort aurora borealis, zuiver elektrisch.
Hierboven zit gesteente. - En daarboven ?
Een berg. En daarboven de zee.
Dit is dan 'n stevig gewelf.
God bouwt met sterke materialen.
Hoe staat het met je rekenkennis ?
Het is hooguit 75 kilometer in doorsnee.
Ik proef geen zout.
Ik hou het wel bij gin. - Het smaakt naar ijzer.
Dat bevordert de spijsvertering.
Dat kan ook in Saratoga Springs. - Dat wordt je huwelijksreis.
We overnachten hier.
Waar wij wonen, wat wij het aardoppervlak noemen...
dat is ook een grot.
En misschien bestaat het hele heelal...
uit ontelbare werelden, waarbij de een de ander omgeeft.
En wat zijn de hemellichamen dan ?
Geesten.
Kent u Apollo, de god van de zon ?
Diana, godin van de maan ?
Denkbeeldig, begrijpt u wel ?
Niet helemaal.
Welke kant is hij op, denkt u ? - Wie bedoel je ?
Casper Hastings. - Als hij hier al gekomen is.
Betwijfelt u dat ? - Dat zei ik niet.
Zo klonk het wel. - Dat was niet de bedoeling.
Gaat 't ? - Er gleed iets langs m'n lichaam.
Het beet in m'n been.
Als u me toestaat.
Het is alleen uit voorzorg.
Het is niet gezwollen. Doet het pijn ? - Nee hoor.
Dit wilt u vast wel zien.
Ga kijken wat er is.
Wat is er ?
Is dat een mens of een aap ?
Een mens.
Een man, zo te zien.
Schedelbreuk door 'n bot voorwerp. Onthoofd.
Wat is er ? Dat is mijn man niet. - Kunt u dat zien ?
Casper wilde iemand mee met gouden tanden. Dat bracht hem geluk, dacht ie.
Was uw man bijgelovig ? - Was en is.
Ik wilde niet... - Weet ik. Hij ging die kant uit.
Hoe weet u dat ? - Er staat 'n pijl in de rots gekrast.
De pijl wijst naar de zee.
Daar.
Waar ging hij naartoe ? - Waar vluchtte hij voor ?
Wat is er ?
Wat denk je hiervan ?
Hij heeft 'n vlot gebouwd.
Hij ging in z'n eentje. - En wij gaan hem vinden.
Je hoeft dit niet te doen. - Het was de afspraak, en die kom ik na.
Wat zijn dat ?
De schakel.
Tussen reptielen en vogels.
Vluchten pterodactylussen en archaeopteryxen.
Schitterend.
Kom mee.
Rennen.
Liefste Helen. Na de aanval bouwden we een boot.
Daartoe bonden we gevonden riet samen. Van onze dekens maakten we zeilen.
Na lang zwoegen hadden we 'n prachtige boot.
Lieve Helen. De noordwesterwind voert ons gestaag verder.
Mijn wonden helen hier sneller dan boven.
De slangenbeet van Alice ook, als het een slang was.
De zee is zo groot. En voert de wind ons wel in de richting van Casper ?
We zoeken een speld in een hooiberg. - Daar hou ik wel van.
En zo groot is deze zee niet.
Niet groter dan 't Oneidameer. - Ben je daar geweest ?
Als jongen kwam ik er altijd in de zomer.
M'n ouders hadden daar 'n huis. Zouden we elkaar ontmoet hebben ?
Vast niet.
Dan had ik het heus nog wel geweten.
Moeten we weer peilen ?
Kijk hoe diep het hier is.
Het pikhouweel.
Hij zit vast.
Wat is er ? Ja, hij blijft hangen.
Laat mij 't eens proberen. - Hij zit vast.
Een vrouwenhand verricht wonderen.
Haal die lijnen maar in. - Lijkt me 'n goed idee.
Aan deze zit iets vast.
Verduiveld, wat is dat ? - Een vis uit het Devoon.
Orde: Ganoidei. Familie: aspidocephali.
Maar die vinnen. Dit is volkomen nieuw.
Is ie eetbaar ? - Er is al op gekauwd.
Wat is er ?
Zo'n prehistorisch dier... - Alsof je een taboe schendt.
Alles goed en wel, maar ik heb 24 uur niet gegeten.
Pak aan.
Zij zeggen dat 't ongeluk brengt, ik zeg dat 't heerlijk is.
In Japan eten ze ook rauwe vis. - Slimme jongens, die Japanners.
Ik zie land.
Trek 'm daarheen. - Wij gaan rondkijken.
Moet je kijken.
Een raptosaurus. Late Trias, vroege Jura.
Of een elasmosaurus.
Is het een vleeseter ? - Alleen planten.
Maar dat wisselt soms.
Aan welke kant zit z'n hart ? - Mik tussen z'n ogen.
Sorry, maar volgens mijn gegevens zijn het toch echt planteneters.
Niet wanhopen. - Ik moet de feiten onder ogen zien.
Je weet alleen dat je man hier is geweest.
En zelfs dat is niet zeker. Ze kunnen ook op zee zijn omgekomen.
Casper is dood en dat is mijn schuld.
Als hij dood is, ligt dat niet aan jou.
Weet je waarom ik hem zoek ? Ja, dat zei je zelf al.
Ik doe het uit schuldgevoel. En nu is hij dood.
En wij zijn verloren. - Hou op.
Ik hou niet op. Ik ben je domme optimisme zat.
Wat is er ? Je staat erbij alsof je hond dood is.
Waar zijn de professor en Mrs. Hastings ?
Dat zagen we al aankomen, hé ?
Ze is getrouwd. - Ze was getrouwd.
Nu is ze weduwe. - Dat staat nog niet vast.
Wel voor Mrs. Hastings.
Haar man is al zeven jaar weg.
Ze heeft genoeg gerouwd. - Hij maakt er misbruik van.
Hij was verliefd op haar vanaf 't moment dat hij haar zag.
Jij kent dat gevoel toch ook ?
Ik dacht van wel, nu ben ik er niet zeker van.
Jij zei toch dat jij en je liefje... - Niet waar.
Dat het liefde op 't eerste gezicht was ?
Ik dacht dat u iets anders bedoelde. - Dat begreep ik al.
Kop op. De wereld vergaat niet.
Het houdt de wereld juist in stand.
Wat doe je ?
Ik zag iemand. Een meisje.
Waar ? - Daarboven.
Ze is van u geschrokken. - Kom op.
Daar loopt 'n pad.
Ze was zeker 't bekijken waard ? - Het is vooral hoe ze mij bekeek.
Nam ze je op als een dier ?
Niet als een dier. Zo heeft niets of niemand ooit naar me gekeken.
Kop op, professor. Iedere man had het gedaan.
Ik wil er niet over praten. - Biechten geeft zielerust.
Als zondigen geld opleverde, was ik rijk.
Je gaat te ver, McNiff. - Eigenlijk heeft zij gezondigd.
Er bestaat 'n hele kleine kans dat haar man nog leeft.
Ik eis dat je er verder over zwijgt.
Denkt u dat u me aankan ? - Dat weet ik zeker.
Ik ook.
Maar bewaar 't voor Mr. Hastings, die heeft vast minder humor dan ik.
Ze hebben 't vuur ontdekt.
Wat was dat ? De roep van 'n vogel. - Zou kunnen.
Is dat weer zo'n vliegend monster ?
Die leven niet in het bos. Net zomin als haviken.
We slaan hier ons kamp op.
We kunnen beter verdergaan.
Waarom heb je zo'n haast ? - Waarom u niet ?
We gaan hier eten, we rusten uit en daarna gaan we verder.
We kunnen nog wel met elkaar praten.
Je hebt gelijk. Sorry. Ik gedraag me als een schooljongen.
Wat er ook gebeurt, ik wou dat ik je eerder had ontmoet.
Kijk, oom.
Een soort granaatappel.
Van dat meisje. Ze wil dat we haar volgen.
We zijn hier al langsgekomen. - Zou kunnen.
Maar dit was er net niet.
Heb je haar voeten gezien ? - Mijn hemel.
Precies.
Duidelijk 'n saurus.
Een dinosaurus. Het is groter dan die van 'n mens.
Tweevoetig, en 'n opponeerbare duim. - Net als een primaat ?
Boven stierven ze uit, hier ging de evolutie verder.
Wat zou 't resultaat zijn ?
Luister.
Hoor jij er een patroon in ?
Het heeft een structuur. - Hoe weet je dat ?
Dat is geen geroep van vogels.
Het heeft de variatie van 'n taal.
Wat zeggen ze, denk je ? - 'Waarom maken die dwazen notities ?'
Ze hoeven niet vijandig te zijn. - Wat dan wel ?
Op hun hoede, voorzichtig.
Ze nemen ons op. Ze bestuderen ons.
Geleerde reptielen. - Waarom niet ?
Ze zijn hier net zo geëvolueerd als de mens.
Ze kunnen beschaafder zijn dan wij. - Maar ze kunnen ook op jacht zijn.
Oom, kom eens kijken.
Theodore, help me.
Laat me los.
Trekken.
De vrouw. Ze is die kant uit.
Zij hebben deze val gezet. - Ze is weg. Alice is weg.
Waar zijn die wezens met haar naartoe ?
We moeten haar zoeken.
Doe maar liever wat ze zeggen.
Hopelijk was 't geen huisdier van ze. - Weten ze dat wij 'm gedood hebben ?
Ze deden haar geen pijn. Ze hadden haar kunnen verscheuren.
Ik hoop dat je gelijk hebt.
We vinden haar heus wel.
Moet u die huizen zien. Het lijkt wel Azteeks.
Blanke inboorlingen.
Ik zag jou.
Hoe noemen jullie jezelf ?
Dat is te moeilijk.
We praten later verder. Ze wachten binnen op je.
Hoe kan jij Engels praten ?
De taal die je spreekt.
Op school geleerd. Maar daar heette 't niet Engels.
Hebben jullie geen school ? Forn-lek.
We hebben forn-lek, ja.
Dat meisje spreekt Engels.
Dat kan niet. Dezelfde taal in geografisch gescheiden gebieden ?
Er moet 'n verklaring zijn.
Nou heren, u heeft er wel 'n puinhoop van gemaakt.
Ik wil weten hoe u heet. - En ik hoe u heet.
Ik heet Theodore Lytton. - McNiff.
Jonas Lytton.
Vertel eens, Mr. Lytton.
Wat heeft u in vredesnaam met m'n vrouw gedaan ?
Waarom is mijn vrouw mee ? - Ik heb het haar afgeraden.
Maar ze negeerde u. - Ze wilde u zoeken.
Ik wil haar ook dolgraag zien.
Bent u niet bezorgd ? - Zeker wel.
Door u is het oorlog met de sauroïden. - Ik heb dat beest neergeschoten.
Beseft u wat er gebeurd is ?
Nee, licht ons even in.
U heeft 'n vredesverdrag genekt dat me jaren gekost heeft.
Sauroïden hebben raptosaurusvlees nodig. Voor mensen is 't een lekkernij.
De mensen bleven het eten, hoewel de sauroïden op uitsterven stonden.
De sauroïden en de mensen waren constant in oorlog, totdat ik kwam.
Dankzij mij vergaten ze de smaak van raptosaurusvlees.
Tot u hier opdaagde.
Dan halen ze nu de schade in.
Maar de sauroïden eten Alice niet op. - Hoe weet u dat ?
Afgezien van de jacht doden ze alleen uit zelfverdediging.
Maar de kans bestaat dat ze haar ontleden.
De sauroïden doen aan wetenschap, anders dan mijn mensen.
Voor mijn komst was het nog erger. Het waren barbaren.
Ze hadden geen geschreven taal, geen geschiedenis, niets.
Geen landbouw ? - Een gewas, maar dat mislukte steeds.
Maar ze leren snel, vooral de vrouwen.
Ze koken, ze doen het smidswerk en het timmerwerk.
En de mannen ?
Jagers en dommekrachten.
Had u wapens bij u ? - Gelukkig wel.
En daar schrokken ze van ? - Niet allemaal.
Het lijkt of ze u aanbidden.
Degenen die me niet aanbidden, zijn hier niet.
Wat wil je ?
U moet meekomen. Ze hebben het ritueel in ere hersteld.
Ga snel mee, voordat ze u op het vuur gooien.
Voor u. Kijk.
Smaakt heerlijk.
Wat is dat ?
Bier. - In dat geval...
Wat zoekt hij ?
Een vriendin.
Tja, de vrouwen hier kunnen erg vriendelijk zijn.
Dat viel me al op.
Wie zijn die kerels ?
Echtgenoten.
Een lokale melange. - Het is geen tabak, hé ?
Nee, ook al ben ik geen plantkundige.
Vertel eens, waar heeft u mijn vrouw ontmoet ?
In Cambridge in Massachusetts. - U bent hier samen gekomen ?
Ze is ons achterna gereisd.
Ze wilde persé mee. Zij betaalde de expeditie, dus ik had geen keus.
Wat voor werk doet u ?
Ik doceer geologie en paleontologie.
En af en toe...
vecht ik.
Wint u altijd ? - Niet altijd, nee.
Ik geef les in alle vakgebieden. - Dat geeft u vast voldoening.
Ze is erg mooi, hé ?
Mijn vrouw.
Inderdaad.
Was ze nooit bang dat ze me niet zou vinden ?
We zitten hier. Het is een dag reizen naar de vesting van de sauroïden.
We nemen zes jagers mee, meer niet. Anders worden ze rumoerig.
Wat voor vuurwapens heeft u ? - Alleen de revolver van McNiff.
Hoe wisten de mensen hier de tijd, voordat u hier kwam ?
Er is hier geen zon. - Interne klokken.
En door het weer. Grof weg om de 36 uur wordt het hier donker.
Interessant.
Weet u...
Dit is 'n voortreffelijke sigaar.
Erg kalmerend. Het lijkt wel pijnstillend.
Heel opmerkzaam, Mr. Lytton.
Zeg maar Theodore.
Zet maar neer.
Zijn deze mensen eigenlijk polygaam ?
Als 't ze zo uitkomt.
Vertel eens, Theodore.
Heeft Alice je over onze relatie verteld ?
Heeft Alice veel over ons verteld ?
Nee, ze was erg discreet.
Ze vertelde dat je goud zocht. - Dat klopt.
Heb je het gevonden ?
Hallo. - Opnieuw hallo.
Ik zocht je net. - En ik zocht jou.
Twee zielen, een gedachte.
Niet goed.
Zonde van de energie.
Ik zie wat je bedoelt. - Zie je dat ?
Ik begrijp wat je bedoelt.
Fijn dat je me hebt gevonden. At je al ? Hé, heb je al gegeten ?
Dit moet je proeven. Het is kal-tin. Hoe zeg je dat ?
Verboden ? - Verboden, ja. Maar het is heerlijk.
Dit is kip. - Nee, raptosaurus.
Het smaakt naar kip. - Ik zie wat je bedoelt.
Heel goed.
Zijn je ouders hier ook ? - Mijn wat ?
Je moeder ?
Nee, die leeft niet meer. Ze is gedood door een miklik.
Wat erg. - Ik was nog jong.
Mijn andere mensen hebben me grootgebracht.
Familie ? Neven en nichten ?
Ik denk 't, ja.
En je vader ?
De man van je moeder. - Die is ook dood, geloof ik.
Dus je bent een wees.
Dat ben ik ook.
Twee wezen.
Drink op.
Wat gebeurt er ?
Je neef heeft zijn vriendin gevonden.
Dat gebeurt regelmatig. Een beetje te vaak naar m'n zin.